نمونهٔ توضیحی از ساختار گزارش
بزرگسال · دشواری در شروع کار · اطلاعات و موقعیت‌های فرضی
این نمونهٔ فشرده، شیوهٔ پیوند یافته‌ها و پیشنهادها را نشان می‌دهد؛ گزارش واقعی با جزئیات و نیازهای هر فرد تنظیم می‌شود.
پرسش اصلی
چرا با وجود علاقه و توانایی، شروع بعضی کارها برایم دشوار است؟
در این مثال، فرد کارهای مبهم یا قابل ارزیابی توسط دیگران را به تعویق می‌اندازد؛ با یک قدم نخست روشن و همراهی کوتاه، شروع آسان‌تر می‌شود.
یافته‌های سه زاویه
زمینهٔ زیستی و تاریخچهٔ رشد
در این نمونهٔ فرضی، نشانه‌ها از سال‌های دبستان گزارش شده‌اند و در بیش از یک موقعیت دیده می‌شوند. تاریخچهٔ خواب، سابقهٔ پزشکی و داروهای مصرفی مرور شده و در اطلاعات موجود، عامل پزشکی دیگری که به‌تنهایی این الگو را توضیح دهد گزارش نشده است؛ در صورت نیاز، بررسی پزشکی جداگانه درخواست می‌شود.
کارکردهای اجرایی و توجه
در مقیاس‌های کارکرد اجراییِ این نمونه، دشواری عمدتاً در آغاز کار و مدیریت زمان متمرکز است؛ حافظهٔ کاری و مهار رفتاری در دامنهٔ مورد انتظارند. این الگو کمک می‌کند بفهمیم چرا کارهای ساختارمند آسان‌تر پیش می‌روند.
تجربهٔ درونی و معنای شخصی
آغاز کارهایی که ممکن است دیگران ارزیابی کنند، با انتظار انتقاد همراه است. این تجربه در موقعیت‌های تحصیلی و کاریِ فرضی تکرار شده است.
جمع‌بندی یکپارچه
این سه زاویه یک چیز را سه بار نمی‌گویند. زاویهٔ اول نشان می‌دهد دشواری از کودکی وجود داشته و در اطلاعات فرضیِ موجود عامل پزشکی دیگری آن را توضیح نمی‌دهد. زاویهٔ دوم مشخص می‌کند دشواری در کدام کارکرد متمرکز است. زاویهٔ سوم توضیح می‌دهد چرا بخشی از آن با ساختار و برنامه‌ریزی برطرف نمی‌شود. نقشهٔ راه از پیوند همین سه پاسخ ساخته می‌شود.
توانمندی‌ها و تکیه‌گاه‌ها
علاقه به یادگیری، شناخت موقعیت‌های دشوار و استفاده از ساختار بیرونی، تکیه‌گاه‌های این مسیر فرضی‌اند؛ توانمندی‌ها در کنار دشواری‌ها دیده می‌شوند.
جایگاه نتیجهٔ تشخیصی
در گزارش واقعی، انطباق یافته‌ها با معیارهای ADHD، عوامل دیگر و حدود اطمینان نتیجه توضیح داده می‌شود. اطلاعات این نمونه برای تأیید یا رد تشخیص کافی نیست.
نقشهٔ راه شخصی
شروعی مشخص
برای یک کار منتخب، اولین اقدام را کوچک و روشن تعریف کنید؛ مانند بازکردن فایل و نوشتن سه عنوان.
برای کاهش ابهامِ شروعشناخت فشار درونی
موقعیت‌هایی را که نگرانی از اشتباه شروع را دشوار می‌کند، همراه با فکر و احساس همان لحظه یادداشت کنید و در جلسه مرور کنید.
برای فهم تجربهٔ همراه دشواریمرور و تنظیم مشترک
در بازخورد، یک اولویت قابل اجرا انتخاب کنید؛ در پیگیری اختیاری، تجربهٔ اجرای آن و نیاز به تغییر پیشنهادها بررسی می‌شود.
برای تبدیل گزارش به قدم بعدی
پیشنهادها در گفت‌وگو با شما انتخاب و متناسب می‌شوند. در ارزیابی کودک و نوجوان، سن، دیدگاه خود فرزند و نقش والدین و مدرسه نیز در برنامه لحاظ می‌شود.